(Ένα μικρό χριστουγεννιάτικο παραμύθι)
Μια μέρα, λίγο πριν έρθουν τα Χριστούγεννα,
ο χώρος της ΣΤΕΓΗΣ ΚΡΑΨΙΤΩΝ φόρεσε τα γιορτινά του.
Όχι μόνο με λαμπάκια και στολίδια,
αλλά με κάτι πιο σπουδαίο:
με παιδικές ευχές.
Μικροί λιλιπούτειοι φίλοι,
με χέρια γεμάτα χρώματα
και καρδιές γεμάτες όνειρα,
πλησίασαν το φωτεινό Δέντρο.
Κρατούσαν κάρτες ζωγραφισμένες
με τη δική τους μοναδική πινελιά.
Άλλο παιδί έγραψε μια ευχή για αγάπη,
άλλο για ειρήνη,
άλλο για γέλια, παιχνίδι
και έναν κόσμο πιο φωτεινό.
Και το Δέντρο,
σαν να χαμογέλασε,
δέχτηκε κάθε ευχή
και την κράτησε στα κλαδιά του
σαν μικρό μυστικό.
Κάθε κάρτα που κρεμάστηκε
έκανε το Δέντρο πιο ζωντανό.
Δεν ήταν πια απλώς ένα δέντρο…
ήταν το Δέντρο των Ευχών.
Οι μικροί μας λιλιπούτειοι φίλοι, μαζί με τα μέλη του Εργαστηρίου Παιδικής Ζωγραφικής με
την καθοδήγηση της δασκάλας ζωγραφικής κας Μαργαρίτας Ντονικιάν έγραψαν τις δικές τους
ευχές σε κάρτες, δίνοντας στο κάθε έργο τη δική τους προσωπική πινελιά. Κάθε κάρτα έγινε
ένα μικρό μήνυμα αγάπης, προσδοκίας και ονείρου, που κρεμάστηκε στα κλαδιά του δέντρου,
μετατρέποντάς το σε σύμβολο συλλογικής χαράς.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
