Τα Δέντρα μιλάνε…
Ένα κρύο πρωινό του Φλεβάρη, μια συστάδα δέντρων στην οδό Ηπείρου 41, στην πόλη του Αγίου Δημητρίου, ντύθηκαν με πολύχρωμα πουλόβερ από ένα τσούρμο ανθρώπων.
Οι περαστικοί που τα πλησίασαν από κοντά κρυφάκουγαν τις συνομιλίες τους.
-«Θυμάστε, λέει «Ο ΠΡΩΤΟΣ Μουστακαλής» , πως πριν από λίγα χρόνια κάποιοι κηπουροί μας φύτεψαν σε αυτόν τον δρόμο; Στην αρχή είμασταν μικρά και μας έριχναν νερό, σχεδόν κάθε μέρα, για να μεγαλώσουμε. Σε λίγα χρόνια παχύναμε και ψηλώναμε. Οι κορμοί μας έγιναν χοντροί και τα κλαδιά μας άπλωσαν και γέμισαν φύλλα και τα παιδιά του σχολείου και οι περαστικοί κάθονται κάτω από την σκιά μας.
Σήμερα, αυτοί οι άνθρωποι άκουσα ότι είναι από τα τμήματα πλεξίματος της ΣΤΕΓΗΣ ΚΡΑΨΙΤΩΝ και μας ντύνουν για να μας ομορφύνουν και να μας προσέξουν!”
Ο Γέρο ΦΟΙΝΙΚΑΣ που στέκεται απέναντι από την πόρτα του 6ου Δημοτικού Σχολείου πήρε το λόγο:
-«Εγώ πάντως Σήμερα , είμαι πολύ ικανοποιημένος από τους ανθρώπους, γιατί μου αγκάλιασαν τον κορμό μου με τα πουλόβερ και ζεστάθηκε βρε αδελφέ το κοκαλάκι μου!».
Τώρα με αυτά τα χρώματα στο δικό μου πουλόβερ και τα σχέδια με τα λουλούδια, την πασχαλίτσα και τα πουλάκια, ελπίζω, τα παιδιά να μου δίνουν λίγη παραπάνω σημασία.
Τα βλέπω καθημερινά να μπαινοβγαίνουν στο σχολείο να με προσπερνάνε βιαστικά, χωρίς να μου ρίχνουνε ούτε μία ματιά.
Μπορεί να φταίει το γεγονός ότι εγώ δεν έχω κλαδιά για σκιά, αλλά πρέπει να γνωρίζουν ότι είμαι ένα Παμπάλαιο θρησκευτικό σύμβολο για τους ανθρώπους, οι οποίοι με θεωρούσαν ιερό δέντρο και σύμβολο ευφορίας και γονιμότητας, ενώ στο αρχαίο βασίλειο της Αιγύπτου αποτελούσα σύμβολο της Ερήνης.»
-«Εγώ πάντως σήμερα με αυτό το κρύο , το φχαριστήθηκα που οι άνθρωποι με έντυσαν με αυτά τα πολύχρωμα πουλόβερ» είπε το ΤΡΙΤΟ ψιλόλιγνο δέντρο. Μου έβαλαν κι ένα διακοσμητικό ελεφαντάκι στο πουλόβερ μου με την προβοσκίδα του!
Νοιώθω πολύ ωραία τώρα, γιατί δεν έχω ακόμα φύλλα και θα την περάσω ζάχαρη μέχρι να έρθει ο Μάρτης!!»
-«Κι εγώ! Κι εγώ! Λέει το ΤΕΤΑΡΤΟ δέντρο. Τα δικά μου πουλόβερ έχουν ωραία χρώματα και σχέδια!!! και …βρε παιδί μου, κάποιοι άνθρωποι από το τμήμα φωτογραφίας της ΣΤΕΓΗΣ ΚΡΑΨΙΤΩΝ, δεν έχουν σταματήσει να με φωτογραφίζουν!!»
-«Χμμμ! Σιγά μη σκας!!! Δες το δικό μου πουλόβερ (λέει το πέμπτο δέντρο) και πες μου αν έχει καμία σχέση με το δικό σου. Άλλωστε, σε εμένα στάθηκαν όλοι για φωτογραφία και ήμουν και η πρώτη που με έντυσαν! Να σας πω και τι άλλο άκουσα; Άκουσα ότι θα μας αφήσουν ντυμένα μέχρι τις 21 Μαρτίου την ανοιξιάτικη Ισημερία ! Γιουπιιιι!»
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ευχαριστούμε όλα τα μέλη των τμημάτων “ΠΛΕΞΙΜΑΤΟΣ”, τις χρυσοχέρες αυτές κυρίες, που άοκνα ετοίμασαν όλες τις δημιουργίες των πλεκτών.
Ευχαριστούμε τα μέλη του τμήματος “ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ” της Στέγης μας
Ευχαριστούμε και τις δασκάλες τουςκκ Βασιλική Μπαλαμάτσια-Παπαγεωργίου και
κα Πέπυ Δανιήλ αντίστοιχα, που μας βοήθησαν:
- Να Δώσουμε χρώμα στο αστικό περιβάλλον μέσα στον χειμώνα,
- Να Αφυπνίσουμε τα παιδιά μας, να προσέχουν και να προστατεύουν ότι πολυτιμότερο υπάρχει στο περιβάλλον της πόλης μας,
- Να αναδείξουμε την τέχνη του πλεξίματος ως μεταφορά εμπειρίας και συναισθημάτων και ως μία δημιουργική ενασχόληση που περνάει μέσα από τον πολιτισμό μας.
- Να φωτογραφίσουμε με μια πιο «ψαγμένη» ματιά μια εικόνα που θα την ταξιδέψουμε…
Ευχαριστούμε και την Δημοτική Αστυνομία που διευκόλυνε την δράση μας
